Şansımıza güvenmek riskiyle, NBA’de oldukça iyimser bir haftayı geride bıraktık. Ekim’in sonunda yaşanan ve sezonu değiştiren sakatlıklar durgunluğa geçmiş gibi görünüyor. Basketbol kalitesi mükemmel olurken, yıldızlar tarih yazıyor. NBA’deki durum o kadar olumlu ki, bu hafta en iyi performans gösterenler listemize girmeyecek kadar çok ve sürmekte olan yedi maçlık galibiyet serisi var.
Ya da… Alanı daraltılan Golden State Warriors ve San Antonio Spurs’u kim geride bıraktı? Ve galibiyetlerle dolu bir haftada kayıplarımız kimler? O zaman bu haftanın sıralamasına dalalım.
Haftanın en büyük üç kazananı
1. Oklahoma City Thunder
Jalen Williams yok. Cason Wallace yok. Chet Holmgren yok. Ve ayrıca, kayıp da yok. Thunder’ın yaşadığı hafta bu: önce Cleveland Cavaliers’a karşı sezon serisini 3-0 ile kapatıp ardından Memphis Grizzlies ve Washington Wizards’ı toplam 70 puan farkla ezip geçtikleri haftayı. Shai Gilgeous-Alexander, 4-0’lık seride 36 puanın biraz altında ortalama yakaladı; ancak asıl konu Oklahoma City’nin bu tüm eksiklikleri telafi edecek yeni bir formül bulması.
Thunder, tarihinin en savunmacı takımını top kayıplarını doğurarak kurdular; 2025 şampiyonluğu sezonunda bu alanda NBA’in lideri oldular ve bir yıl önce ikinci sırayı aldılar. Pazar itibarıyla 21. sıraya gerilediler ve çekirdek savunucuları olmadan eskisi kadar agresif oynayamayacaklarını kabul ettiler. Bunun yerine, sepeti korumaya tüm gücüyle bağladılar. Bir yıl önce maç başına ikinci en az sayıyı paint içinde kabul ederken, bu sezon ortalamalarından beşini düşürdüler. Hatta son üç maçın ikisinde Isaiah Hartenstein ile Aday Mara’yı birlikte oynattılar, ancak çok az süre paylaştılar.
Savunma muhtemelen top kaydıramasa da, hücum da top kaybetmiyor. Oklahoma City, top kaybını önleme hücumunu son noktasına götürmüş durumda. Thunder, maç başına 231,6 pas ortalamasıyla takip dönemindeki hiçbir takımdan 10 daha az pas yapıyor. Top kaybında yalnızca Spurs ve Philadelphia 76ers, her ikisi de sağlam şampiyon adayları, Thunder’dan daha az top kaybediyor. “Pas yoksa top kaybı da yok” hücumu ancak bireysel yaratıcılar işin içinden geldiğinde işe yarıyor. Gilgeous-Alexander açıkçası bu işi hallediyor, ama şimdi aynı zamanda Ajay Mitchell de bu işi hallediyor. Mitchell, pick-and-roll’dan çıkarken yaptığı her pozisyonda 1,2’den fazla puan üretiyor, bu lig genelinde 94. yüzde diliminde. 36 dakikada 25’e yakın puan üretiyor, bu da Cade Cunningham’dan fazla ve Deni Avdija ile Austin Reaves’in biraz altında.
Thunder ticaret notları: OKC, yeniden yapılanan Kings’ten umut vad eden genç kanat Nique Clifford’ı ele geçiriyor
Evet, aynı zamanda Sacramento Kings ile bir ticaret yaptılar. Kings ile ticaret yapma şansı bulan herhangi bir takımı, özellikle rookie sözleşmeli bir oyun kurucuyu kadroya katarken, o hafta için otomatik kazanan olarak görmekte rahatsızlık duymuyorum. “Tyrese Haliburton” sözcükleri size hiçbir şey ifade etmiyor mu, Sacramento? Nique Clifford muhtemelen bu erken dönemde elden çıkarılan Kings oyuncusuna layık olmayacak, ama burada Davion Mitchell ile bir benzerlik var; o da eski bir ilk tur seçmesi ve Miami Heat ile sonrasında parlayan bir Kings oyuncusuydu. Bir takımın oyuncu değerlendirme yeteneğine Kings’in yeteneğinden daha az, Oklahoma City’nin yeteneğinden de daha fazla güvenmemelisiniz… Eğer Sam Presti Clifford’ın sakatlıklarla uğraşan Thunder’a yardımcı olabileceğine inanıyorsa, ben de iki ikinci tur seçmesinin karşılığının ucuza kaçtığına inanmaya meyliyim. Genel olarak Thunder’ın isteyebileceği en mükemmel haftalardan birişti.
2. Luka Dončić
Maç başına 40 puan ortalaması tutuyor! Bu artık berbat takımlara karşı oynanan birkaç maçtan ibaret değil. Portland Trail Blazers, Los Angeles Lakers dışında herkesle savunmada harika gitti; çünkü Luka iki karşılaşmada onları 94 puanla yıktı. Bu sezon şimdiye kadar kaydedilen 20 en yüksek bireysel puan toplamının içinde Dončić 1., 2., 5., 12., 17. ve 18. sırada. MVP yarışının iki büyük sütunu skor ve kazanmak. Açıkçası skoru halletmiş durumda.
Şimdiye kadar kazanmak da bir sorun olmadı. Lakers 9-2 ve bu neredeyse tamamen onun kurduğu hücumdan kaynaklanıyor. Pazar günü itibarıyla Lakers top toplayan oranında 23., savunmada 23. ve top kaybı oranında 25. sıradaydı. Yine de bu önemli değildi, çünkü hücum en başta, yani 1. sırada. Lakers, o sahada oynadığında maç başına 100 hücumda 34 puana yakın daha iyi; üstelik pazar günü ona olmadan Detroit Pistons’a kritik deplasman galibiyetini aldı. Lakers bir regular-season galibiyet makinesi ve Dončić de bu makinenin mühendisi.
LAL • PG • #77
Maç başına puan
40.1
Maç başına asist
7.7
Maç başına top kapma
1.67
Maç başına 3 sayı
5.778
Sadece ham toplam da bu değil. Bütün bunların nasıl gerçekleştiği de önemli. Dončić şu anda hem 3 sayı deneme hem de serbest atak denemelerinde NBA’de lider. James Harden bu işi bir decade önce yaparken, bu kadar büyüleyici bulunduğu için savunmacılar onun arkasına geçip ellerini sırtında tutarak onu koruyordu. Bu böyle devam ederse takımlar Dončić’ye karşı ne tür bir saçmalık icat edecek; bunu merakla bekliyorum. 30 ayak mesafeden attığı şutları sayıya çeviriyor. Lakers taraftarlarına Kobe Bryant’ın zirve döneminiden beri görmedikleri türden bireysel hücum sunuyor. Keyfini çıkarın. Böyle seriler sık sık gelmez.
3. LaMelo Ball
Ball takasının alt metni, Charlotte Hornets’in LaMelo Ball’ın bir fransızlık oyuncusu olarak güvenilir olamayacağını düşündüğüydü. Dayanıklılığı, savunması ve hatta olgunluğu konusunda yöneltilen sorular göz önüne alındığında, bu akılla bağdaştırılabilir bir düşünceydi. Minnesota’da ikincil bir rolde daha iyi yol alacağı fikri oldukça mantıklıydı. Sezonun ilk haftasında Edwards ile birlikte NBA’in en iyi ikiliklerinden biri gibi görünüyorlardı. Sonra Edwards sakatlandı ve Ball aniden tekrar takımın merkezine dönüştü. Peki buna nasıl cevap verdi? Gelin, Edwards sakatlandıktan sonraki takım istatistiklerine bir göz atalım:
- Timberwolves 4-2, ancak iki mağlubiyet de beş birleşik mağlubiyete sahip takımlara (Spurs ve Warriors … o devasa galibiyet serilerine) karşı geldi.
- Minnesota, Ball sahadayken 100 hücum başına rakipleri 13,3 puan öne geçiyor ve kenara çekildiğinde 100 hücum başına 0,7 puan geride kalıyor.
- Minnesota’nın gerçek şut yüzdesi Ball sahadayken 60’ın biraz altında, kenara çekildiğinde ise 54’ün biraz üstünde. Sezon boyunca hem Jaden McDaniels hem de Ayo Dosunmu, Ball ile sahada olduklarında gerçek şut yüzdeleri en az 14 puan artıyor.
MIN • PG • #1
PPG
18,3
APG
SPG
1,73
3P/G
3,364
Bu küçük bir örneklem, ancak şu ana kadar Ball, yeni Timberwolves takım arkadaşlarına tıpkı eski Hornets arkadaşlarına etkideği gibi etkideği şekilde etki ediyor (endişelenmeyin, onlara da geleceğiz!). Başka herkesin ofifatif hücumda LaMelo Ball ile şanslı şekilde sahada olması hayatını büyük ölçüde kolaylaştırıyor. Edwards olmasa da, Timberwolves’u ayakta tutmayı başardı. Edwards sonunda döndüğünde, bu takım Batı Konferansı’nda gerçek bir aday.
Hağanın en büyük üç kaybedeni
1. Charlotte Hornets
Ball ile Hornets, erken Aralıktan geçen sezonun sonuna kadar ligdeki en iyi hücum oyununa sahipti. Peki, O olmadan ligdeki en sonuncular. Neredeyse her şeyde en sonuncular. Gerçek sayısal verimlerinde hiçbir takım onlardan düşük değil. Top kaybında da en kötü durum onlarda. Şaşırtıcı bir istatistiğe hazır mısınız? Daha önce Oklahoma City’nin “pas vermeme” hücum oyununu işlemiştik. Peki, Thunder bu sezon Hornets’ten daha ortalamaya yakın asist yapılıyor … maç başına 65 daha az pasla.
Hornets, takası yaptıkları zaman kötüye gittiklerini biliyordu. Bu bilinçli bir karardı: bir adım geri atmak, yenilenen piyango kurasında birkaç kez dönmek, ileride takas edilebilecek kaynaklar biriktirmek. Hornets, Ball ile birlikte lig tablosunun ortasında sürekli yer alacak bir takım olma kaderinde olduklarını düşünüyorlardı. Onu takas ederek, bugün kötüye gitmenin gelecekte şampiyonluk yarışına girme şansını artırabileceğini umdular.
Fanları muhtemelen küçük bir geri adımı göze alabilirdi. Şimdiye kadar gördüklerimiz bir felaket oldu. Bütün suç onların değil. Coby White veya Kon Knueppel’i neredeyse hiç sahada görmedik — Knueppel en azından dört hafta boyunca bir kasık incinmesi nedeniyle forma giyemeyecek. Brandon Miller, burada diğer temel isim ve yeni imzaladığı 209 milyon dolarlık sözleşmeyle, şu anki aşırı yüklenme nedeniyle üçlük alanında %26, saha içi şutlarında ise %36’nın altında atış yapıyor. Bir geri adım fikir olabilirdi, ama kimse bunun bu kadar kötü olacağını düşünmedi; çoğu da Ball’in Minnesota için bu kadar iyi olacağını tahmin etmedi. Bu, Charlotte’ın uzun vadeli tablosunu değiştirmiyor, ama mevcut durumu daha da acı verici kılıyor. Geçen yıldan kalan tüm iyi niyet neredeyse buharlaşmış görünüyor.
2. İyi hissettiren Batı Konferansı orta sınıfı
Batı Konferansı’nın nasıl sıralandığı konusunda sezona nispeten emin bir şekilde girmiştik. Spurs ve Thunder en üst sıralardaydı. Lakers, Wolves, Houston Rockets ve Denver Nuggets’ın belirli bir sırada 3 ile 6. sıralar arasında yer alması bekleniyordu. Sonrası? Aslında kimse Play-In Turnuvası’na fazla önem vermiyordu. Doğu Konferansı’nın derin konferans olması gerekiyordu. Bu, dört ya da beş yılda bir döngüsel olarak tekrarladığımız bir görüş. Her yıl Doğu’nun yılı olması bekleniyor, ardından da öyle olmuyor. Memphis Grizzlies ve Portland Trail Blazers alev alev yanıp tutuşurken, Batı’nın derinliğinin bir kez daha üstünlüğünü kazandığı izlenimi oluşmuştu.
Yine de, genel olarak durum böyle. Warriors ve Dallas Mavericks örneğin beklentileri belirgin biçimde aşıyor. Ancak Memphis ve Portland’e dair ilk heyecan, en azından solmaya başladı. Grizzlies altışar maçlık galibiyet serisini üçlü bir mağlubiyet dizisine çevirdi. Blazers ise şimdiye kadarki en zor programına çıktı, Lakers’a mağlup oldu ve ardından Spurs tarafından ezildi. Thunder ile gelecek iki karşılaşma öncesinde Portland’ın yeryüzüne geri dönüyor gibi görünmesi sürreal. Bir an için New Orleans Pelicans’ın dörtlük bir galibiyet serisinde bir şeyleri çözdüğü izlenimi oluşmuştu, ancak üst üste iki mağlubiyet onları Play-In tablosundan uzaklaştırdı, en azından şu an için.
Bu takımlar, tahmin ettiğimizden hâlâ daha iyi ve Batı’da hâlâ biraz esnek alan var. Denver örneğin son derece savunmasız görünüyor. Ancak Spurs sekiz maçlık bir galibiyet serisine ulaştı. Thunder gemiyi düzeltti. Lakers, Wolves ve Rockets hepsi tahmin ettiğimiz kadar ya da daha iyi. Bir an için Batı’dan bazı sürprizler bekleniyormuş gibi görünmüştü. Şu an için, düzenin büyük ölçüde geri geldiği izlenimi oluşuyor.
3. Piyango reformu
Lig sıralamasının alt sıralarındaki reform hakkında herhangi bir anlamlı sonuç çıkarmak için henüz çok, çok erken olsa da, bu sezon şu ana kadar öne çıkan konulardan biri, tanking (bilinçli kaybetme) teşvikinin kaldırılmasına rağmen ligin tabanının hâlâ ne kadar zayıf olduğu. Neredeyse üç haftalık maç sonunda, ya bir ya da iki galibiyete sahip yedi takım var. Bu yedi takım arasında, .500 üstü takımlara karşı alınan toplam galibiyet sayısı ancak üç. Kings, Kyrie Irving’sizken Mavericks’i yendi… Orlando Magic, Kawhi Leonard’sizken Toronto Raptors’ı yendi ve New York Knicks’e karşı aldıkları galibiyet en azından Jalen Suggs’ın formasyonda olmasıyla sonuçlandı. Suggs ve Paolo Banchero sağlıklı olsaydı, Magic büyük ihtimalle bu sınıfta olmayacaktı.
Özetle, en kötü takımlar en iyi takımlarla tam güce yakın bir şekilde karşılaştığında, umutsuz bir şekilde kaybetmişler. Kaçınılmaz olarak, kaybetmeye çalışıp çalışmadıklarından bağımsız olarak belirli bir takım sayısının kötü olacağı kesin. Aslında, bu yılın belirli tablosu göz önüne alındığında, bu alt sıradaki takımlardan herhangi birinin gerçekten kazanma konusunda ne kadar motive olduğu bile net değil. Düşme hattı, kendi ilk tur seçmelerini gerçekten kontrol etmedikleri için Milwaukee Bucks, Brooklyn Nets, Utah Jazz ya da Los Angeles Clippers için bir tehdit oluşturuyor. Kendi 2027 seçmelerinde kötü bir sınıf olması nedeniyle beşinci sıranın altında kalmaktan kaçınmak için düşme hattında olmanın, Chicago Bulls için aslında avantajlı olabileceğini iddia edebilirsiniz; çünkü bu durum, 2026’daki 4. numaralı seçmeleriyle birleşerek, daha güçlü olan 2028 sınıfında beşinci sıranın altında kalmalarını engelleyecektir.
NBA düşme hattı tahminleri: Sıralamanın altından kaçış yarışındaki en kötü 7 takımın sıralaması
Geçmiş yıllarda gördüğümüz türden açık ara tanklamaya tanık olmayabiliriz, ancak asıl soru bunun gerçekten işe yarayacak olup olmayacağı. Bu takımların çoğunun kazanma konusunda asgari düzeyde teşvik sahibi olmasıyla, yine de sezonu ortasında önemli oyuncularını sahaya sürmemeyecek mi? Onlar yapmasalar bile, sadece nominal olarak mücadele ettikleri için bu takımlar sezonun sonuna doğru daha iyi bir taraftar ilgisi ve televizyon reytingleriyle karşılaşacak mı? Bu sorulara yanıt almaya başlamaya aylar var, ancak reformun 30 rekabetçi takım yaratacağına dair hiçbir düşünce hızla reddedildi. Hatta Ekim ve Kasım aylarında bile bazı takımlar izlemek oldukça zor.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔