Hayat bazen bizi şaşırtıcı sürprizlerle karşı karşıya bırakır ve pek çoğumuz bunu deneyimlemiştir; ancak birinin hayatına dair bakış açısını tıpkı kanser kadar köklü biçimde değiştiren başka hiçbir şey yoktur. Golf oynama biçimimiz, bir insan olarak yaşama biçimimizi sıklıkla yansıtır. İçimizde derinlemesine gizli olan özellikleri öne çıkarır ve başa çıkma mekanizmalarımızı son nokta kadar sınar.
Kanser sizi kişisel olarak etkilediğinde ve ona kaybettiğiniz birini kaybettiğinizde, sizi değiştirir. Bana göre böyledir; beni değiştirdi. Sonuç olarak kanser, hayat ve ölümdür; tamamen kontrolümüz dışında olduğ bir şartsız uyarı alırsınız.
Eğer hayatta kalırsanız, yaşama biçiminiz değişir, hoş gördüğünüz şeyler değişir ve tabii ki golf oyununuz içindeki tepkilerinizi verme biçiminiz değişir. Bu öğelerin golf içinde belli bir noktaya kadar ortaya çıktığını hissediyorum; sahadaki şeylerin çoğu üzerinde çok az kontrole sahibiz, yine de bu konulardan dolayı büyük hayal kırıklığına uğruyoruz. Biraz bakış açısı zamanı.
Son Videolar
Golf Monthly
Lisa Noble ile 2026 Solheim Kupası’nda, Bernardus Golf’te tanıştım. Hafta boyunca saha görevlisi olarak çalışıyordu. Bishop’s Stortford’da golf oynuyor ve mucizelerin gerçekten gerçekleştiğine dair canlı kanıt. Lisa kansersiz, ancak 2020’de durum tamamen farklıydı.
“Kanser tanımı, rutin bir kolesterol taramasının ardından konuldu. O sırada hiçbir belirti yoktu, bu yüzden izle ve bekle durumu vardı; iki yıl sonra boynumda bir şişlik buldum.”
Hücre içi lenfoma için dört başarısız kemoterapi döngüsünden geçmiş ve Cambridge’deki Addenbrooke’s Hastanesinde CAR-T hücre tedavisine başlarken hayatta kalan iki haftası kalmıştı. “CAR-T hücre tedavisi son şansımuydu. Onu alan ilk üç kişiden biriydim ve üç ay sonra kansersizdim ve hâlâ öyleyim. Muhteşem.”
Lisa’ya golf hakkındaki gerçek hislerini ya da pek çok şey hakkındaki hislerini değiştirip değiştirmediğini sordum.
“Gerçekten değiştirdi. Genel kural olarak iyi oynamak istiyorum, [ancak] artık her şeyin başı ve sonu değil. Gerçekten önemli değil. Daha büyük şeyler oldu ve şimdi kazanmak için sürekli orada olmaktansa golf sahasında olmaktan mutluyum. Artık daha çok keyif alıyorum, biliyor musunuz? Sadece bundan dolayı teşekkür borçlusunuz ve… burada olmaktan.”
Lisa’nın, büyük resimde aslında önem taşımayan şeyler için insanların gereksiz kaygılanmasına yönelik tutumuna kendimi ait hissediyorum. Golf oyuncularının sinirlendiği şeyler çoğu zaman kendi ellerinde değildir ya da herkes için böyledir. Hayatınıza kanser tanısı ve ardından gelen mücadele ya da kaybettiğiniz bir sevdik gibi travmalar geldiğinde değişirsiniz. Tolerans seviyeleriniz değişir ve küçük şeylerin verdiği mutluluğu görürsünüz.
“Sahada diğer insanların şikayet etmesi halinde ben de sinirlenirim. Hayatın, insanların sahada gereksiz kaygılandiği şeylerden çok daha fazlası var.”
Lisa’nın hikayesi ilham verici. Ben de bunu anlıyorum çünkü hayatımda ciddi olaylar patlak verdi. Size hayata doyasıya yaşama isteği veriyor. Lisa yaklaşık üç ay yürüyemedi. Karantadaydı, bu yüzden hiçbir ziyaretçi alamadı. Hareket edebilir edemeyecek kadar uzaklaşır uzaklaşmaz, hematoloğu kendisini rahat davranması için uyardığı halde bir uçak bileti rezerve etti.
(Görsel kredisi: Lisa Noble)
“Bence sahaya çıkmak istiyordum ve hematoloğum beni aradı. Tenerife’deydim – sanırım Haziran ayındaydı. Tedaviyi Şubat ayında yapmıştım. Bir uçak bileti almayı başarmıştım ve gideceğimi ona söylemedim, o da beni aradı. Uluslararası arama sesiyle şaşkındı. ‘Sonrasında onunla konuştum ve ‘Havaya zıpladığımı hatırlıyorum’ dedi. Gerçekten ayağa kalkıp gitmen gerçeği hakkında ‘Bana karşı çok etkilendim’ dedi.”
Söz konusu mesaj bu değil mi? Seni korkutan ya da geçmişte muhtemelen hayır diyeceğin şeylere hayır de. Anılar biriktir ve olmanı düşündüğün değil, oynamak istediğin türde golf oyna. Yanında oynamak istediğin insanları seç ve insanların nasıl olduğunu sürekli sor.
Bunu her zaman söylüyorum ve Lisa da öyle söyledi: hayatın yolundaki böyle büyük sarsıntılardan sonra golf çok değerli bir armağan haline geliyor.
Böyle bir kanser savağını geçirip diğer tarafa geçmek ve hayatında golf olmamak hayal bile edilemeyecek bir şey. Biz ikimiz de bunu hayal edemezdik. Katılıyorum, diğer hobiler var ama golf bize kaçabileceğimiz ve o zihinsel alanı bulabileceğimiz bir yer veriyor. Lisa, ilk birkaç tedavinin başarısız olmaması durumunda, artık hayatı dolu dolu yaşadığı seviyenin bir miktar düşürüleceğini açıkladı. Zaman ve seçeneklerin tükendiği çaresizlik o kadar gerçek hale gelmişti ki, hayat geri verildiğinde minnettarlık daha da artmıştı.
Lisa Noble, 2026 Solheim Kupası’nda arkadaşı ve iş ortağı Elaine Cozens ile
(Image credit: Lisa Waine)
Dostluklar daha da yakınlaşır ve golf arkadaşların sana yanındadır. Onlar da senin orada olmayından memnundur. Bazen bazen böyle değildir – en yakınlarını kaybedebilirsin çünkü onlar bunun üstesinden gelemezler – ama bu arkadaşlar Lisa’ın yanındaydı.
“Küçük bir dernek ile oynadığım kızlar harikaydı. Tedavi ve kapanma sırasında, her Perşembe, ne olursa olsun, kapının önüne bir şeyler bırakırdılar. O kadar uzun sürdü ki fikirleri tükendi. Bir noktada beni tavuk olarak evlat edinmeye başladılar ve evlat edinme belgelerini postaya bıraktılar.”
Lisa, toparlanırken “hayatı dolu dolu yaşamayı” son dereceye götürdü. “Golf bana yapmamı istediğim bir şey verdi ve oynamaya hazır olmadan önce beni dışarı çıkarmak için bir bahçe de kiraladım. Bu beni dışarı çıkardı ve sadece bir şeyler yaptırardı.
“Golf oynayabildiğim için gerçekten şanslıyım. Oraya çıkmak istiyorum. Bu adamların sakat bir kol veya diz nedeniyle hendek adaptasyonu gerektirdiğini şikayet etmeleri ve tüm o şeyler, ve ben tüm o zamanından sonra hendekimin kendi kendine çıkacağını kesinlikle biliyordum. Hendekimde herhangi bir tıbbi ayarlama veya başka hiçbir şey yoktu.
“Kanser öncesi sahip olduğum orijinal 11 hendekimle oynadığım ilk yarışmaya geri döndüm… Kazandım. Gerçekten o zamandan beri bir yarışma kazanmadım, ama bu sadece gerçekten rastlantısal bir golf turuydu.”
Engelliğim o ilk seferde çok daha düşük olmasına rağmen, belirli bir başarı beklemiyordum; tam da doğru zihniyette olduğunuz ve beklentilerin tam da uygun bir rahatlama düzeyinde olduğu o altın anlardan biriydi. O kadar uzun süredir o sahada oynamamışsınız ki, önceki oynadığınız tüm o zorlukları unutup ‘Ah, son sefer burada zorlanmıştım’ demezsiniz.
Lisa artık 15 engelli oynuyor ve mutlu: “Yeni WHS engelli sistemini içtenlikle seviyorum, çünkü her oynadığınızda kartı giriyorsanız, engelliğiniz doğru çıkacaktır. Her şeyi içeri giriftirseniz, bu da o andaki oyununuzu geçen yıl nasıl oynadığınız değil, tam da o andaki performansınızın adil bir yansıması olur.”
Lisa’nın hikayesinden herhangi bir golfçu ne öğrenebilir? Asıl mesele, oraya çıkıp müteşekkir olmak ya da Lisa’nın benzediği bir tutum benimsemek değil. Sadece ilham alın ve genellikle iki kez düşüneceğiniz şeylere evet deyin. Gülümseten bir hayat sürün ve gülümseten bir golf oynayın. Belki de size sunduğu tüm bu güzelliklerden faydalanacağını düşündüğünüz biri golfle tanışsın. Siz de Lisa gibi bir yolculuğa çıktıysanız ve golf oynamaya bakışınız gerçekten değiştiyse, aşağıdaki yorumlara yazın.
Bir yaşam için ikinci şansa, hepimizin oynadığı bu muhteşem oyuna karşı saf bir müteşekkirliğe ve ondan elde ettiğimiz fırsatlara bir alkış. Evet deyin!
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔