Harry Kane’nin bu akşam Wembley’de İtalya ile oynayacağı Uluslar Ligi maçında, neredeyse dört decade önce İtalya’daki Dünya Şampiyonası’nda kırılan, kaleci Peter Shilton’a ait 125 maçlık rekoru aşarak İngiltere erkek millî takımının en çok forma giyme rekorunu kırması bekleniyor.
Shilton, İngiltere’deki son maçında, sevilmeyen üçüncülük maçında İtalya’ya karşı kaptanlık bandını takmıştı. Three Lions, daha önce yarı finalde Batı Almanya’ya penaltılarda kaybetmişti.
Gazete muhabiri Ian Ridley, saha kenarından Shilton’un o akşam uluslararası futboldan emekliliğini açıkladığını aktardı ve şu sözleri iletti: “Son 20 yılın tamamından büyük keyif aldığımı söylemek istiyorum.”
Bu mutluluk, yine de, 1970’te Do Almanya’ya karşı uluslararası kariyerine başlayan Shilton’un 71. dakikada alışılmadık şekilde dikkatsizleşmesiyle hafifçe gölge düşmüş olabilir; sıradan bir arka pası temizlerken Roberto Baggio topu çalıp İtalya’nın ilk golünü atmıştı.
David Platt’ın tam isabetli kafa golüyle dengeyi kurmasına rağmen İngiltere 2-1 kaybetti; Schillaci turnuva Altın Ayakkabı’yı kazanan penaltıyı kullandı. Bu aynı zamanda İngiltere teknik direktörü Bobby Robson’un görevdeki son maçıydı. Nadir hatası üzerine Shilton, takım arkadaşları hakkında şunları söyledi: “Ancak kimse pek umursamadı.”
İngiltere’nin çiftliği alkışlarla karşılıp onurla ayrılıyor – Üçüncülük maçı: İtalya 2, İngiltere 1
Ona iyi geceler, ona da iyi geceler. Bobby Robson, İngiltere’nin anahtarlarını koruduğu sekiz yılına, Peter Shilton ise 125 maçlık kariyerinin sonuna veda etti; futbol açısından borçta, ahlaki açıdan ise alacaklıydı.
Bazen Robson için bir hapis cezası gibi görünmüş olabilir, ancak Adriatik’in kıyısındaki San Nicola stadyumunda, esintili, aydınlık bir Cumartesi akşamı böyle değildi. İtalya’ya kayıp, tıpkı adam ve bu turnuvadaki takım gibi onurluydu.
Gazete maç raporu: İngiltere – İtalya, Dünya Şampiyonsluğu üçüncülük maçı, 9 Temmuz 1990.
İtalya için asılan “Yine de teşekkürler” yazılı bayraklar İngiltere için de geçerliydi. Ev sahibi ülkenin teknik direktörü Azeglio Vicini, onların hakkındaki görüşünü “Bravissimo” olarak belirtti. Robson samimiyet yayıyordu, ancak “çok da memnun olmadığım” iki gol hakkında biraz da teknik direktör ağzıyla konuşmamaktan kendisini alamadı.
Ne yazık ki Shilton için, “Son 20 yılı gerçekten büyük keyifle yaşadım demek istiyorum” diyerek emekliliğini açıklamasından 30 dakika önce yaptığı hata İtalya’ya ilk golü getirdi. Yine de kimse bunu fazla umursamadı gibi göründü.
Robson, Shilton’ı “en üst sırada bitirmesini” istediği için oynattı, yaşlı sporcu Woods için kenara çekilmeye hazırdı. Robson için “Bunu büyük özleyeceğim. Sekiz yıldır hayatımın içinde” iki kişinin aynı anda bitirmesi “güzel”di. “Şüphe yok ki ikimiz de özleneceğiz” diyerek gülümsedi.
Shilton, ilk yarıda Ferrara’dan mükemmel bir kaleci hamlesi yaptı, Ferrara’ın vuruşunu direğe yönlendirdi, ancak 70. dakikada topu sürmeye çalışırken Baggio tarafından Gary Crosby’lenerek cezalandırıldı. Baggio, Schillaci’nin topu ona verip içeri dönerek Parker’ı geçip gol atarken ofsaytdaydı, ancak ardından Shilton, onu soymasına ceza olarak onu yere sermişti. Hepsi dengelendi.
Oyun da 10 dakika sonra, İngiltere’nin favori zamanında dengelendi. Bir sonraki teknik direktör takım konuşmasına başlamak isteyebilir bile: “Peki çocuklar. Sadece bir geride olduğumuz ve 10 dakikamız kaldığını hayal edin …”
Dorigo, ilk kez başlama yaparak sol bek olarak üstün bir sol kanat olduğunu bir kez daha kanıtladı, ortayı yaptı ve Platt, Baresi’yi ve topa bak savunmayı geçerek kafayla topu ağlara gönderdi.
Kimse uzamayı düşünamazdı, en azından hakem Joel Quiniou gibi görünüyor. Görünüşe göre daha önce bu takımların penaltılardan yeterince yorulduğuna karar vermiş olması, dolayısıyla Ancelotti’nin Beardsley’in serbest vuruşunu elle oynamasını görmezden gelme kararı, beş dakika kala fikrini değiştirdi.
Schillaci, Walker’ın bacaklarına takıldı ve Robson’un “küçük kahraman” diye adlandırdığı oyuncu, turnuvanın en golcü oyuncusu olma yolunda kendi başına ilerleyerek altıncı golünü attı. İtalya, sakatlanan hakem yardımcısı Berti’ye Baggio’nun ortasında güzelce kafayla döndükten sonra ofsayt bayrağını kaldırdığında zamanın sonunda üçüncü golü kazanamadı.
İngiltere, eğlenceli bir maçta kendi payını verdi. Beklenebileceğinden daha az sönük bir maçtı ve kesinlikle iki taraf tarafından da ciddiye alındı.
Kayıtlar şunu gösterecek ki, Robson’un takımları 95 maç oynadı, 47’sini kazandı, 29’unu berabere bitirdi ve 19’unu kaybetti; Shilton ise Bryan Robson’un göreve başladığından beri görevde olan üç isimden biriydi, diğerleri ise Butcher’dı. Aslında bir dönemin sonuydu, ancak bitirmesine izin verilmemesi gereken bir dönemi.
İTALYA: Zenga; Baresi, Bergomi, De Agostini (Berti, 65.), Ferrara, Maldini, Vierchowod, Ancelotti, Giannini (Ferri, 89.), Baggio, Schillaci.
İNGİLTERE: Shilton; Stevens, Walker, Wright (Waddle, 73.), Parker, Dorigo, Steven, McMahon (Webb, 73.), Platt, Lineker, Beardsley.
Hakem: J Quiniou (Fransa).
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔