Önceki çağlarda bir savunmacının bir NHL takımında en golcü olması, kadronun başka yerlerde hücum gücünden yoksun olduğu anlamına geliyordu. Bazı durumlarda bu hâlâ geçerli, ancak ligin baş üstü savunucularının hücum oyunlarını yeni yüksekliklere taşıdığını kabul etmek gerekiyor.
NHL’de hücum üretmek kolay değil, ancak ligdeki savunucular bunu öyle gösteriyor.
Şu ana kadar maç başına bir puan ya da daha iyi bir tempoda gol katan 11 savuncu var. Bir yıl önce aynı dönemde böyle iki savuncu vardı: Josh Morrissey (16 maçta 16 puan) ve Cale Makar (17 maçta 23 puan).
Isınarak başlayan bu 11 savuncudan beşi takımında en golcü. Bu seçkin listede Nashville Predators’tan Roman Josi, New York Rangers’tan Adam Fox, Pittsburgh Penguins’tan Erik Karlsson, Montreal Canadiens’tan Lane Hutson ve New York Islanders’tan Matthew Schaefer yer alıyor.
Takımında en golcü olmayan altısı ise esasen NHL’de üst düzey hücum yeteneğiyle çevrili olanlar. Sadece birkaçını isimlendirmek gerekirse: Edmonton Oilers’dan Evan Bouchard, Colorado Avalanche’dan Cale Makar ve Minnesota Wild’dan Quinn Hughes.
Önceki çağlarda bir savuncunun takımını golcülükte öne çıkarması, kadronun başka yerlerde hücum gücünden yoksun olduğu anlamına geliyordu. Schaefer, Karlsson ve Fox örneğinde olduğu gibi bazı durumlarda bu hâlâ doğru.
Bununla birlikte, arka uçtan katkı sağlayabilen ve oyunu yönlendirebilen dinamik bir savunmunun modern NHL’de dengeli bir hücum kurmanın ayrılmaz parçası haline gelmesi bekleniyordu.
Geçtiğimiz sezon en iyi 10 hücum takımının sekizinde, en az 60 puana sahip bir savuncu vardı. Carolina Hurricanes’tan Shayne Gostisbehere (55 maçta 50 puan) ve Ottawa Senators’dan Jake Sanderson (67 maçta 54 puan) sağlıklı kalsaydı, bu oran 10’da 10 olurdu.
Elbette, daha fazla gol atan takımların, yüksek seviyede performans sergileyen bir savunmacıya sahip olma olasılığı daha yüksektir; ancak 60 puantlık baraj, geçen sezon yalnızca 13 savunmacının ulaştığı bir dönüm noktasıydı. Yine de bu ölçüt, Jackson LaCombe, Mikhail Sergachev, Josh Morrissey ve daha niceleri gibi çoğu taraftar tarafından hâlâ üst düzey sayılacak bir savunma hattı oyuncularını göz ardına almaktadır.
Bu sezon savunmacılardan önce görülmemiş hücum istatistikleri göstermiş olsa da, pozisyonun bu evrimi birkaç nedenden dolayı tamamen sürpriz olmamalıdır.
Lig genelinde kurtarış yüzdesi (.891), 1976-77 sezonundan beri bu kadar düşük olduğu için oyuncular genel olarak zayıf kalecilik durumlarından faydalanmaktadır. Buna ek olarak, ligdeki en iyi savunmacılar genellikle takımlarındaki herkesden daha fazla oynar ve birincil üstün sayı birimini yönlendirir; bu da onlara puan biriktirmek için yeterli fırsat sunar.
Bununla bu sezon, uçtan gelen hücumu yeni zirvelere taşımıştır.
Şimdi en az 70 puanta ulaşma yolunda ilerleyen 14 savunmacı var. Çubukların buna ulaşması olası görünmüyor; ancak ligin en iyi savunmacıları, daha önce hiç görmediğimiz bir şekilde hücum standardını yükseltiyor.
Bu oyuncular her sezon daha fazlasıyla ortaya çıkıyor ve onların kendi takımları açısından ne kadar önemli olduğunu ölçmenin birçok yolu var. Ancak gerçek bir ilk çiftin, puant üreten bir savunmacının değerini sunmanın en iyi yolu, böyle bir savunmacısı olmayan takımları analiz etmek olabilir.
Toronto Maple Leafs muhtemelen buna en iyi örnek. Darren Raddysh onların kaderini değiştirebilir, ancak Morgan Rielly’nin üst düzey bir skorer olma dönemleri kısa ama güzeldi. Atlantic Division’da gerçek bir No. 1 savunmacısı olmayan tek takım onlar olabilir.
Philadelphia Flyers, 2017-18 sezonunda Gostisbehere 68’e ulaştığından beri bir savunmacının 60 puantlık baraja ulaşmasına tanık olmadı ve Jamie Drysdale ya da Cam York’un oraya ulaşması zor.
İki yeniden yapılanma aşamasında olan takım, San Jose Sharks ve Chicago Blackhawks, uzun zamandır bu tam türde bir oyuncudan yoksun. Blackhawks, temelde iki on yılda ofansif anlamda bir defans oyuncusu geliştiremedi; Sharks ise altyapısında umut verici isimler bulunduruyor ancak Karlsson ve Burns ayrıldıktan sonra gerçek bir oyun kurgulayıcı ortaya çıkmadı.
Bu maçın yönünü değiştiren oyuncular kolay bulunmaz; Makar’ın NHL’in ilk 20 milyon dolarlık oyuncusu olmasının da bir nedeni var. Ancak pozisyon biçimini değiştirmeye devam ederken, böyle bir oyuncuya sahip olmak tempoyu korumakla geride kalmak arasındaki fark olabilir.
The Hockey News’in Google üzerindeki daha fazla içeriğine göz atın ve bizi tercih edilen kaynak olarak kaydedin. En güncel haberleri ve gündemdeki haberleri buradan bültenimize abone olarak takip edin. Ve makalenin altındaki yorumlara yazarak ya da topluluk forumumuzda kendi gönderinizi oluşturarak düşüncelerinizi paylaşın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔