İngiliz ve Avrupa futbolunda Brighton’ın yükselişini kim durdurabilir? Standartları koymaya, neredeyse herkesi geride bırakan uygulamaları sürdüreler. Premier League’deki ikinci sıralamaları, bir zamanlar Football Manager oyunundaki bir hata gibi görünürdü.
2026 Kasım’ına geldiğimizde, Arsenal’e meydan okuyabilecek tek takım gibi görünüyorlar. Düşük kış güneşi altında, Brighton’ın sık sık kendisiyle kıyaslandığı ancak farklı bir bakış açısına sahip olan Brentford kolayca ezip geçildi. Keith Andrews’ın takımı ve Amex’teki taraftarları, birkaç hakem kararında suçu üstüne alabilirlerdi ancak bu, her şeyi kurtarabilmeleri için çok az şansları olan bir maçtı.
Beş Brighton deplasmanından sonra Amex’te başarılı bir dönüş; son iki karşılaşmada Manchester City ve Getafe’ye galibiyet dahil olmak üzere yolda 5.000’den fazla mil. Normal hizmet uygun şekilde sürdürüldü, olumsuzluklar yalnızca ilk yarıdaki gollerine ekleme yapamamaktan geldi. Brentford, Premier League’de hiç kazanamadıkları stadyuma geri döndü.
Yine usual meyveleri olmadan ayrıldılar, maçın başından itibaren yaptıkları up-and-under hamleyle stratejik niyetlerini açıkladılar. Bart Verburggen’in topu tam yakalaması, Brighton kalecisi için rahat bir öğle bekleniyordu. Benzeri doğrudan bir stratejiyle Maxim de Cuyper, Brighton’ın ilk büyük şansını bozdu; Pascal Gross’un yumuşak vuruşundan gelen kafa vuruşu üst üste geldi. Ancak Fabian Hurzeler’in takımının birçok boyutu daha var. Bu hafta, Salford’da Brighton’ın antrenmanlarını izledikten sonra ilerici bir isim olmasına rağmen Paul Scholes, İngiliz futbolunda eşsizi olduğunu öne sürdüğü bir “eğitmen seviyesi”nden hayran kaldığını belirtti.

Pascal Gross’un penaltısı korunanılamazdı. Fotoğraf: Alex Ferrelly/Sports Press Photo/Shutterstock
Sonuçlar çarpıcı. Diego Gómez’ın golü, Crystal Palace’a attığı sezonun golü kadar görkemli değildi ama yine de güzeldi. Önce sol ayağıyla sonra sağ ayağıyla topu öpercesine dokunup Caoimhin Kelleher’in önünden süpürerek ağlara giden bir vuruşa hazırladı. Yolu hatasız, durdurulamazdı. Paragaylı oyuncu bu tip yakın mesafe gollerini atmaz.
Üstün galibiyete giden yol başka bir yoldan geçti. Igor Thiago, Verburggen’i soğurttuğu denemeyi başaramadan birkaç dakikadan fazla dayanamadı. Orta alanda Chema Andrés ile kavga ederken yaptığı itme, hakem Michael Oliver tarafından önce sarı kart olarak kararlaştırıldı. Sonra araya giren video yardımcı hakem Stuart Attwell, daha ciddi bir ceza önerdi. Thiago’nun itmesi, kasıtsız ve yumuşak görünen ancak her zaman Brentford’a fayda sağlaması beklenmeyen daha küçük boyutlu Andrés’in yüzüne ismişti. Stockley Park’tan gelen karar “Şiddetli davranış” ve “kuvvet kullanarak” oldu. Sezonun başında yavaş başlayan ancak sonradan golle tanışan Brezilyalı, Brentford’ın Kasım ayındaki kalan tüm karşılaşmalarını kaçıracak.

Andrews, teknik alanının sınırlarını, böyle ihlallerin Mikel Arteta’nın “büyük resim deposunda” yer almasına yol açacak şekilde aşarak takımına derinden mücadele etmesini istedi. Brentford beşli savunma kabuğuna geri döndüğünde ise Brighton’ın top hakimiyeti neredeyse tamamıyla üstüne geldi.
Brighton, Igor Thiago’nun sarı kartının kırmızıya çevrilmesinden zaten 1-0 gerideydi. Photograph: Matthew Childs/Action Images/Reuters
Önceden derin konumda oyun kuran, her iki kanada sakin sakin paslar veren Vuskovic, Brighton’ın ikinci golünü getiren penaltıyı kazandı. Keane Lewis-Potter’ın, fiziksel 18 metrelik ceza sahası uyuşmazlığına panikle verdiği tepki, Hırvat oyuncunun formasını kapmak oldu. Gross’un penaltısı, Gómez’ın golü kadar gerçekçi ve Kelleher için tamamen durdurulamaz bir şekilde vuruldu.
Andrews’ın devre arasındaki ayarları, Yehor Yarmoliuk ve Nathan Collins’ı sahaya sürmesi, Brentford’un averaj hesaplamasını korumaya yönelik bir girişim gibi görünüyordu. Yaklaşım da öyleydi; Brighton baskıyı sürdürmekte serbest bırakılmış, topa sahip olma oranları yüzde 75’in üzerine çıkmıştı. Kornerden oluşan bir pozisyon, Brentford’un maça geri dönüşündeki tek yoluydu; ancak Mathias Jensen’in yaptığı dönen çapraz pas Verbruggen’in önüne geldiğinde, bu pas rugby’nin Uluslar Şampiyonası’nda geçerli sayılmazdı.
Batı Londra’daki taraftarların tepkisi, Brentford bir korner kazandığında ve ardından bir tane daha kazandığında alaycı alkışlardan ibaretti; bu, Brighton savunucularının bir atak kurmak yerine başka bir şey yapmaları gereken nadir heyecan anlarıydı. Ziyaretçi takımın mücadele ruhu en azından yerinde kalmaya devam etti, ancak taşma tehlikesi taşıyordu. Kevin Schade, Vuskovic’i koruya yakın biçimde yere düşürdüğünde, ikinci bir kırmızı kart ihtimali doğdu; ancak Oliver ve Attwell sarı kartın yeterli olduğuna hükmetti.
Brighton’un onurlar ve yeni ufuklar için sürdürdüğü mücadele, yalnızca görkemli gollerle mümkün olmayacak; ve Brentford’un kısa süreli baskıyı kaldırmasının ardından verdikleri yanıt, kontrolü yeniden ele alıp personel avantajlarını sürdürmek oldu.
Yasin Ayari’in skor pozisyonları bulma yeteneği, oyundan alınmadan önce iki pozisyon yaratmıştı; yerine alınan Jack Hinselwood da benzeri bir alan bulup genişten sıyırıyordu. Andrews’ın teknik alan sınırlarını aşması gibi, Hurzeler de herhangi bir gevşemeye tahammül etmeyecekti. Brighton, koçunun beklentilerini karşıtmaya devam ederken, çok başkaları kanat aynalarında geride kalmaya bırakılıyordu.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔