Zafer. Yakın ve neredeyse garantili bir zafer. Pazar günü İspanya’yı 3-2 yenerek ulaştıkları o coşkulu zirveden bakıldığında, İngiltere’nin tam olarak bunu yaşadığı kesin. “Eğer o ilk saati istikrarlı bir şekilde tekrarlayabilirsek, bir sonraki turnuvanın gerçek favorilerinden biri oluruz,” diye kükredi Steven Gerrard. Bu ifadeye o kadar inanıyordu ki, hemen ardından farklı kelimelerle tekrarladı: “İlk 60 dakika bana, izleyerek anladım ki, bir sonraki turnuvayı kazanabilecek kapasitedeyiz. Çıkarılacak en büyük ders bu.” Thomas Tuchel ise İngiltere’nin “futbol açısından oyunun tüm yönlerinde en yüksek seviyeye ulaştığını” belirtti. Madrid’de ezici bir zafer kazanan misafir milli takımların içine işleyen pozitiflik tam da bu türden oluyor. İngiltere kaptanının dönüş uçuşunda söylediklerine kulak verin: “Böyle oynarsanız, her yerde, herkese karşı bir şansınız olur. Biraz oynayabilen 11 adamınız var – ve dürüst olalım, eğer oynayamasalardı en başta orada olmazlardı – ve onları bir buçuk saat boyunca kendilerini tüketene, yorgunluktan bitap düşene kadar oynatırsanız, daha başlamadan bile kazanma ihtimaliniz yüksek değil mi?”
“Adamlar” kelimesini kullanmasından – ki bu ifade Harry Kane doğmadan çok önce günlük konuşmadan çıkmıştı – bu sözleri söyleyenin İngiltere’nin süperstar golcüsü olmadığını anlayabilirsiniz. Aslında bunu söyleyen, İngiltere’nin Aralık 1965’te Madrid’de 2-0 kazandığı maçtan sonra Bobby Moore adında bir adamdı. “Eğer Dünya Kupası finaline kalır ve orada da böyle oynarsak, kendime güvenirdim. Hiç sorun olmazdı,” diye sonlandırdı Moore. Yedi ay sonra İngiltere finale kaldı ve tam da böyle oynadı; sonuçları ise görkemliydi. Peki yedi ay sonra ne olacak? Sadece Uluslar Ligi’nin asıl finali. Kırmızı-beyaz kurdelelerinizi hazırlayın, Bay Ceferin, zafer evimize dönüyor.
Elbette 1960’larda Madrid’de kazanmak başarı garantisi değildi – İngiltere’den önce orayı kazanan son takım, 1963’te 6-2’lik bir zaferin ardından on yıl boyunca hiçbir büyük turnuvaya kalamayan İskoçya’ydı. Ancak zaman geçtikçe bu başarı daha nadir hale geldi ve İspanyolların kendisi de daha güçlü oldu. Öyle ki Pazar gecesi öncesine kadar hiçbir takım bunu 39 yıl, sekiz ay ve 28 gündür başaramamıştı. Ve bu takım da İngiltere’ydi. Aslında İngiltere, şehre yaptığı dokuz ziyaretin dördünde zafer kazanarak %44,44’lük bir oran yakaladı; oysa dünyanın geri kalanı 63 denemede sadece yedi kez kazanarak %11,11’lik zayıf bir oranda kaldı. 1963’teki o İskoçya maçından bu yana İspanya orada sadece beş kez kaybetti: İngiltere’ye (1965), İngiltere’ye (1968), Batı Almanya’ya (1982), İngiltere’ye (1987) ve İngiltere’ye (Pazar günü). Madrid’in bizim olduğumuzu söylemek yanlış olmaz (ne yazık ki bu bir takas anlaşması olmadı; İspanya son altı ziyaretinin üçünü kazandı, birini kaybetti).
Peki, hayat birikimlerimizin ne kadarını İngiltere’nin bir sonraki [seçtiğiniz turnuvayı ekleyin] turnuvasını kazanacağına yatırmalıyız? Durun, acele etmeyin. 1987’de, onların (veya herhangi birinin) Madrid’de kazandığı son kez, herkes biraz aşırıya kaçmıştı. The Express, İngiltere’nin Dünya Kupası’nı kazanmaya hazır olduğunu ilan etti. Dört golün de sahibi Gary Lineker’a göre, “Maçtan sonra İspanya kalecisi Andoni Zubizaretta İngiltere soyunma odasına geldi, yanıma yaklaştı ve mükemmel bir Cockney aksanıyla şöyle dedi: ‘[Lanet] olsun.’” Ertesi yaz İngiltere, Avrupa Şampiyonası’na ikinci favori olarak gitti. “İngiltere, 1966’dan bu yana büyük bir turnuvada ilk finaline ulaşabilecek kapasitede,” diye ilan etti David Lacey, Big Paper’ın büyük ön incelemesinde. Sonuçta ise her maçı kaybetme ve bir hafta içinde elenme konusunda daha da yetenekli oldukları ortaya çıktı. Ders şu: Madrid’de kazanmak bir şey ifade etmeyebilir, ama bu gerçekleştiğinde yine de çok eğlenceli oluyor.
İsviçre 1-0 İskoçya maçı da dahil olmak üzere, ateşli Uluslar Ligi takip aksiyonu için saat 19.45 GMT’de Will Unwin’e katılın.
“Dolayısıyla, DB Ventures’ın David Beckham ürünlerinin bir benzin istasyonunda satıldığını keşfettiğinde yaşadığı şok ve hayal kırıklığını hayal edin. Bu nasıl olabilir? Çaresizlik ve açgözlülük,” – David Beckham’ın şirketi, markalı parfüm serisinin benzin istasyonlarında ve Poundland’de satıldığını öğrendikten sonra mahkeme belgelerinde böyle tepki verdi.

Adamınız, daha önce. Fotoğraf: Jayce Illman/Getty Images
TikBook’ta Big Website’inizi doldurun.
Cumartesi akşamı Fleetwood Town ve Tranmere Rovers arasındaki maçta Arsenal’e karşı %100’lük bir rekoru olan iki takımın yer aldığını fark eden başka biri oldu mu? Birkaç hafta önce Town, çok daha önce ise 1973’te o güçlü Rovers. İkisi de Lig Kupası’nda – ya da günümüzde ne deniyorsa onda –” – Jim Salter.
Yani Mauricio Pochettino, Manchester United’daki işini duyururken ağlamaya başladı (Cuma Günü’nün Alıntısı). Transferin planlandığı gibi gerçekleştiğini varsayarsak, en iyisi pratik yapmaya başlaması; çünkü şüphesiz çok geçmeden gözyaşları yine akacak,” – Nigel Sanders.
Yanıt: Haiti güvenlik güçlerinin ulusal stadyumu yeniden kontrol altına alması (Cuma Günü’nün Haberleri, Parçalar ve Notlar, tam e-posta sürümü). Orduyu boş verin, stadyumun içinde neden ağaçlar var? Haiti liginde kaç tane Tonda Eckert var?” – Yannick Woudstra [buna dikkat edin o zaman – Football Daily Ed].
Eğer mektubunuz varsa, lütfen [email protected] adresine gönderin. Bugünün ödülüsüz mektup ödülü… Yannick Woudstra’ya gidiyor. Yarışmalarımız için şartlar ve koşullar, düzenlediğimiz zaman burada bulunabilir.
Panelin İngiltere’nin İspanya’daki zaferini ve diğer Uluslar Ligi aksiyonunu tartıştığı Football Weekly’nin son bölümünü dinleyin. Podcast ekibini izlemeyi mi tercih edersiniz? İşte burada.
-
Bu, günlük futbol e-postamızdan bir alıntıdır… Football Daily. Tam sürümü almak için bu sayfayı ziyaret edin ve talimatları izleyin.

Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
Yorumlar